Visvergunningen

Voor het vissen op zoetwater heb je, afhankelijk van de vissoort waarop je je wilt richten, een combinatie van landelijke en plaatselijke vergunningen nodig. Op sommige plaatsen zul je ook een vergunning moeten kopen van degene die het visrecht in handen heeft.

Vergunningen voor het vissen op rivieren, meren en beken worden uitgegeven door lokale autoriteiten. Ze zijn bedoeld voor een specifiek gebied en een bepaalde periode, over het algemeen zijn er alleen geringe kosten aan verbonden. De vergunningen kunnen aangeschaft worden in sportzaken, supermarkten en op vele campings. De visgidsen kunnen in veel gevallen ook deze vergunningen voor je verzorgen.

Als aanvulling hierop dient iedereen die 16 jaar of ouder is en die op zalm, zeeforel of beekridder wil vissen een vergoeding voor het vissen te betalen. Je kunt dit online doen via inatur.no of op een van de postkantoren in Noorwegen. Voor 2012 is deze vergoeding vastgesteld op NOK 235 voor een individu of NOK 375 voor een gezin. De vergoeding voor het vissen is een jaarlijkse vergoeding en is geldig van 1 januari tot en met 31 december. Kinderen jonger dan 16 jaar mogen tot 20 augustus op de Noorse rivieren en meren vissen zonder dat ze een vergunning nodig hebben.

Restricties en quota

Zalmvissers dienen lokale restricties in het oog te houden die een quota inhouden met betrekking tot het aantal vissen die een sportvisser mag doden. Er is in de afgelopen jaren wat dit betreft een duidelijke verandering in het gedrag rond het vissen op zalm zichtbaar geworden. ‘Catch and release’ wordt steeds meer toegepast. Er zijn gebieden waar een sportvisser moet stoppen met vissen wanneer hij een vis gedood heeft. Bedenk dat het in Noorwegen verboden is om op paling te vissen, dit geldt zowel voor sportvissers als voor beroepsvissers.

Recht op toegang

Tijdens het verblijf in Noorwegen deel je het recht op een vrije, publieke toegang en heb je toegang tot een uitgebreid scala aan landschappen: bergen, bossen, kustgebieden, meren en rivieren, waarbij het niet uitmaakt bij wie het eigendom van deze gebieden ligt. Dit is een belangrijk onderdeel van de Noorse nationale cultuur, maar dit recht kan niet los gezien worden van verantwoordelijkheid. Over het algemeen kun je je overal te voet over ongecultiveerd land begeven, maar wees attent op anderen, neem je afval mee en toon respect voor de omgeving. Hier lees je meer over het recht op toegang.