In het Noorwegen van de Middeleeuwen waren er maar weinig mogelijkheden voor landbouw. Heel veel mensen leefden in het kustgebied en vandaar dat zij de beste botenbouwers van Europa werden. En dat resulteerde in ontdekking- en handelsreizen en in reizen waarbij brutaalweg gebieden en steden werden ingenomen. De tochten begonnen aan het eind van de 9de eeuw en omvatten een gebied van Groenland in het westen tot de Kaspische Zee in het oosten.

Vikingschepen

De Vikingen bouwden langgerekte schepen met een brede romp en platte bodem. Deze schepen waren prima geschikt om in de ondiepe kustwateren of rivieren te varen. Zo konden ze ook ver landinwaarts komen.

In het begin waagden zich maar enkele Vikingen aan een boottocht, maar de vloot werd geleidelijk aan groter tot er honderden vikingschepen naar Engeland, Schotland, Frankrijk en Ierland voeren.

De Vikingen begonnen als piraten met plunderen en moorden. Hun slechte reputatie verspreidde zich langs praktisch alle kusten van Europa. Maar deze overgeleverde reputatie is niet helemaal terecht. Ze waren niet alleen niets ontziende vechtersbazen, maar ook ervaren handelaars en bewindvoerders.

Dublin

De Vikingen stichtten een flink aantal steden en kolonies, zoals Dublin en Normandië. Van 879 tot 920 koloniseerden ze IJsland, dat later de ‘springplank’ werd voor de kolonisatie van Groenland.

Rond 1100 verzwakte de invloed van de Vikingen omdat ze werden geplaagd door onrust in het thuisland. In diezelfde periode werden veel andere Europese landen sterker en daardoor een moeilijker doelwit.

Het einde van de Vikingtijd wordt gemarkeerd door het sneuvelen van Harald Hardråde, die zonder succes in 1066 probeerde om Engeland te veroveren.