De  klederdrachten zijn ontworpen op basis van de originele klederdrachten die toentertijd dreigden te verdwijnen.

Plotseling wilde iedereen dat alles wat oud was en traditie had, bewaard bleef, inclusief de klederdrachten. Regionale klederdrachten van de boerenbevolking werden gezien als typisch Noors. Juist omdat in deze contreien de traditie van klederdrachten nog heel erg leefde. De mensen in de stad hadden al heel lang te maken met modetrends uit het buitenland.

De eerste nationale klederdrachten (‘bunader’ in het Noors) leken heel erg op de meest bekende klederdrachten. En als de kennis daarvan tekortschoot, werd er inspiratie opgedaan bij onderdelen van de klederdrachten of bij andere regionale elementen, zoals het schilderen van rozen, houtsnijkunst of borduurwerk.

Er zijn honderden verschillende klederdrachten. Elk dal of elke stad heeft een eigen klederdracht, soms zelfs in diverse variëteiten of kleuren.

De laatste jaren is er steeds meer belangstelling gekomen voor de Noorse klederdrachten en folkloristische kledij. Dat is vooral te merken op de Nationale feestdag van Noorwegen op 17 mei, dat is een ongelofelijke manifestatie van prachtige klederdrachten uit alle delen van het land.