Przejdź do treści Przejdź do nawigacji
Dla dziennikarzy i fotografów
Droga Trollstigen, Norwegia - Fot.: Øyvind Heen/fjords.com
  |  
Droga Trollstigen, Norwegia Fot.: Øyvind Heen/fjords.com

Narodowy Szlak Turystyczny Trollstigen

16 czerwca 2012 r. oficjalnie otwarto Narodowy Szlak Turystyczny Trollstigen. Górski płaskowyż Trollstigen zaprojektowali Architekci z Reiulf Ramsta.
Komunikat prasowy - 25 czerwca 2012

Źródło: Norweski Zarząd Dróg Publicznych

Narodowy Szlak Turystyczny jako atrakcja turystyczna to projekt rozwojowy przeprowadzany przez Norweski Zarząd Dróg Publicznych upoważniony do tego przez Storting oraz Rząd. Obejmuje 18 wybranych tras od Varanger na północy do Jæren na południu. Wyjątkowość tej atrakcji polega na spektakularnej architekturze, wyjątkowych punktach widokowych, atrakcjach turystycznych i ośrodkach dla zwiedzających zlokalizowanych w przepięknej scenerii.

Celem Narodowych Szlaków Turystycznych jest wmocnienie pozycji Norwegii w turystyce międzynarodowej oraz pomoc w promocji aktywności lokalnego biznesu i pielęgnowanie funkcjonowania okręgów wiejskich.

Platforma widokowa Trollstigen

Developer: Norweski Zarząd Dróg Publicznych, Narodowy Szlak Turystyczny
Architekt: Reiulf Ramstad Architects AS
Dostawca: Christie & Opsahl AS

Trollstigen jest już legendą i przyciąga ogromną rzeszę turystów w czasie gorących letnich miesięcy. Aby stworzyć atrakcję, która inspiruje i przetrwa jednocześnie próbę czasu, istotne było utrzymanie wyjątkowej atmosfery otaczającego ją naturalnego krajobrazu i uwzględnienie jego niepowtarzalnego, nieco chropowatego klimatu. Beton i stal to główne elementy tej konstrukcji. Beton jawi się tu jako żyjący i piękny materiał dzięki zastosowaniu jego różnych odmian i wykończeń: od chropowatości lawy po satynowo gładkie powierzchnie.

Budynek główny składa się z dwóch nachodzących na siebie muszli. W budynku mieści się zarówno kawiarnia, jak i centrum informacji. Poza tym jest świetnym miejscem widokowym, z którego można obserwować krajobraz i przepływającą wodę. Zróżnicowany teren i górskie szczyty znajdujące się w bliskim sąsiedztwie przyczyniły się do skomplikowanego geometrycznego kształtu budynku. Drugi budynek uformowano w kształcie wału. Służy jako bariera przeciwpowodziowa na rzece Istra kiedy ta osiąga swój najwyższy poziom. W budynku mieści się kilka punktów usługowych, kiosk i sklep z pamiątkami.

Chodniki i schody prowadzące na platformę widokową umożliwiają równe, płynne tempo marszu i zapraszają podróżnych do przechadzania się i podziwiania niezrównanego krajobrazu. Ta największa platforma widokowa położona jest dość dramatycznie, wystając prostopadle ponad brzeg około 200 metrów nad ziemią. Inaczej patrzą na to turyści, którzy nie odważą się podejść do najdalszego punktu, a inaczej śmiałkowie, którzy idą na sam koniec, gdzie barierka kończy się w szklanym panelu.

Woda jest kluczowym elementem projektu architektonicznego. Seria spadkowych akwenów z zakrzywionymi pod kątem progami, które poszerzają powierzchnię wody, pomaga regulować bieg strumienia. W dużej części wyjątkowość nordyckiej kultury a w szczególności kultury norweskiej oparta jest na związku z wodą. W Trollstigen, woda pojawia się jako śnieg w górach, jako lśniąca tafla, jako wirująca lecz kontrolowana kaskada lub dramatyczny wodospad. 

W 1905 roku przyznano licencję na budowę budyku szlaku konnego nad Stigfjellet, na tak zwanym szlaku Kløvstien. Już wtedy pojawiały się problemy z budową drogi pomiędzy Valldal i Rauma. Chociaż wiele osób uważało, że budowa drogi nad Stigfjellet to zupełne szaleństwo, w 1916 roku Norweski Parlament – Storting – dał zielone światło i konstrukcja drogi została zakończona kilka lat później.

Budowa przełęczy rozpoczęła się w 1928 roku i stanowiła ogromne wyzwanie. Obszar ten był stromy i podatny na obsunięcia terenu, często był podtapiany, pogoda też często nie dopisywała. Długa zima powodowała, że budowa drogi mogła trwać jedynie od połowy maja do września/października każdego roku. Praca szła sprawnie, z kilkoma tylko wypadkami a robotnicy pokazali swoje artystyczne zdolności kamieniarskie w pracy nad drogą i mostami. Nowa droga, której nadano nazwę Trollstigen, została otwarta 31 czerwca 1936 roku przez króla Haakona.

Pod koniec XIX wieku turystyka w tym obszarze zaczęła nabierać tempa. Jako celowe działanie marketingowe, górom wokół Trollstigen nadano imiona takie jak Kongen (Król), Dronningen (Królowa), Bispen (Biskup) oraz Trollveggen (Ściana Trolla). Wodospad Knivsflåfossen w Geiranger został przemianowany na De syv søstre (Siedem Sióstr), a droga nad Stigfjellet stała się Trollstigen (Drabina Trolla).

W 1936 roku, tym samym kiedy otwarto Trollstigen, ukończono także Trollstigheimen w Alnesreset, najwyższy punkt na 852 metrach nad poziomem morza. Restauracja mogła obsłużyć nawet 180 gości. Jednakże, w 1963 roku budynek został zniszczony przez lawinę i nie został ponownie odbudowany. W 1979 w Stigrøra powstała nowa restauracja. W celu urzymania wagi tej strony jako głównej atrakcji turystycznej Norwegii, wszystkie stare budynki zostały rozebrne i cały ten obszar przyciąga teraz nowoczesnym wyglądem.

Ostatnia aktualizacja:  25 października 2013 12:23
Zamknij
Wstaw ten artykuł

Skopiuj i wklej ten kod do blogu lub na stronę

Podgląd

Droga Trollstigen, Norwegia - Fot.: Øyvind Heen/fjords.com

Narodowy Szlak Turystyczny Trollstigen

16 czerwca 2012 r. oficjalnie otwarto Narodowy Szlak Turystyczny Trollstigen. Górski płaskowyż Trollstigen zaprojektowali Architekci z Reiulf Ramsta.

Narodowy Szlak Turystyczny Trollstigen

Źródło: Visitnorway

Subscribe to press releases