Jeździectwo w Norwegii

Ze względu na bogate i zróżnicowane ukształtowanie terenu w Norwegii można jeździć konno zarówno wzdłuż dróg i ścieżek jak i zagłębić się w dzikie pustkowia. Siedząc w siodle, można dotrzeć do górskich dolin i znaleźć się blisko natury.

Podczas zorganizowanych wycieczek wyspecjalizowani instruktorzy pomogą niedoświadczonym jeźdźcom nauczyć się wszystkiego, łącznie z nazwami sprzętu. Pokażą też jak zdobyć sympatię konia.

Oferty obejmują jazdę konną na krytym padoku, wycieczki konne dla doświadczonych i początkujących oraz możliwość wynajęcia konia na godziny.

Konie norweskie

Istnieją trzy rasy konia norweskiego: norweski koń fiordzki, północnonorweski koń górski i koń leśny. Oprócz tych trzech ras jest jeszcze narodowa rasa z Islandii – kuc islandzki, który pochodzi od norweskiego konia z epoki wikingów.

Norweski koń fiordzki
Najbardziej rozpowszechniony wśród turystów obraz Norwegii to góry i głębokie fiordy dominujące nad krajobrazem morskiego wybrzeża.

Na tym skalistym obszarze wykształciła się rasa norweskiego konia fiordzkiego. Jest to jedna z najstarszych na świecie ras, prawdopodobnie blisko związana z dawnym dzikim koniem azjatyckim.

Północnonorweski koń górski
W Norwegii Północnej góry są głównym elementem krajobrazu. Stąd właśnie wywodzi się rasa norweskiego konia górskiego, podobna do norweskiego konia fiordzkigo, ale nieco od niego mniejsza.

Norweski koń leśny
W południowo-wschodniej Norwegii rozwinęła się rasa norweskiego konia leśnego. Przez pokolenia konie te były używane na farmach i do prac leśnych, do przewożenia ładunków w górach i dolinach, a także zaprzęgane do sań w okresie zimy.

Norweskie konie leśne znane są także ze swojego wyjątkowego usposobienia. Są inteligentne, delikatne, bardzo cierpliwe i przywiązane do właścicieli i jeźdźców. W Norwegii określa się je mianem „zimne głowy”, co oznacza, że nie dają się łatwo spłoszyć.