Polowanie w Norwegii

Podczas polowania można spotkać łosie, dzikie renifery, sarny, zające, a także kuropatwy oraz rozmaite duże ptactwo żyjące w lasach i w górach.

Polować można na terenach rządowych, państwowych i należących do osób prywatnych. Trzeba jednak pamiętać, że nie wolno polować bez zgody właściciela ziemi i bez licencji, a pozwolenie należy uzyskać przed polowaniem.

Pozwolenia na polowanie

Polowanie bez zgody właściciela ziemi jest zabronione. Właściciele są upoważnieni do pobierania opłaty za prawo do polowania, za sprzedaż pozwolenia lub wynajem i udostępnienie terenu.

Osoby mieszkające za granicą nie muszą przechodzić sprawdzianu umiejętności polowania pod warunkiem, że spełniają wymagania związane z uzyskaniem uprawnień do polowania w kraju swego pochodzenia. Ważny dokument / świadectwo należy na żądanie okazać policji, strażnikom łowieckim lub innym przedstawicielom organów nadzoru.

Opłata licencyjna

Osoby które zamierzają polować w Norwegii muszą uiścić opłatę licencyjną za polowanie. Opłata ta jest pobierana za cały rok od 1 kwietnia do 31 marca. Można ją przekazać za pomocą strony internetowej Norweskiego Rejestru Myśliwych. 

Ograniczenia wiekowe

Minimalny wiek dla polujących na drobną zwierzynę to 16 lat, na większą – 18 lat, a na zastawianie potrzasków – 16 lat (oprócz łapania rysiów, dla których ograniczenie wiekowe wynosi 18 lat).

Więcej informacji na temat przepisów dotyczących polowania w Norwegii można uzyskać  w Dyrekcji ds. Zarządzania Zasobami Naturalnymi.

Norweski Urząd Celny i Akcyzowy udziela informacji o zasadach dotyczących importu broni myśliwskiej.