Wiosną na wybrzeżu gromadzą się miliony ptaków, zmierzających na północ do swoich miejsc lęgowych. W takich miejscowościach jak Jæren na południe od Stavanger jest sposobność do wspaniałych obserwacji ptactwa, w tym m.in. nurów i perkozów, jak również ptaków wędrownych i brodzących.
Obcowanie z ptasim chórem o świcie, stukot dzięcioła z wnętrza sosnowego lasu lub widok tańców godowych głuszców – to tylko niektóre z wyjątkowych doświadczeń, których może dostarczyć poranny spacer po lesie.
Zobacz także norweski ptasi szlak.
Krystaliczny i akustyczny ptasi śpiew
Pod koniec marca mokradła i bagna budzą się do życia różnorodnością ptasich głosów. W powietrzu odbija się echem hałaśliwy klangor łabędzi krzykliwych (Cygnus cygnus), zmierzających na północ.
Jest to okres godowy czajek (Vanellus vanellus), a wytężając słuch można usłyszeć wibrujący, dudniący głos bekasów (Scolopacidae).
Tętniące życiem lato
Hardangervidda, Dovrefjell i Fokstumyra to miejsca w górach, gdzie latem można zobaczyć z bliska wiele ptasich siedlisk. Spotyka się tu takie gatunki jak: mornel (Charadrius morinellus), płatkonóg (Phalaropus lobatus), skowronek górniczek, (Eremophila alpestris), podróżniczek (Luscinia svecica), poświerka zwyczajna (Calcarius lapponicus), śniegula (Plectrophenax nivalis), a przy odrobinie szczęścia także sowę śnieżną (Bubo scandiacus).
Latem dobrze jest także wybrać się na zachodnie wybrzeże. O tej porze roku sławne na cały świat norweskie kolonie mew tętnią życiem. Wyspy takie jak Runde czy Røst, będące norweskim królestwem ptaków, sprawiają niemal biblijne wrażenie. Gniazdują tu dziesiątki tysięcy ptaków, między innymi maskonury (Fratercula arctica) w ogromnych koloniach.
Wyprawa na północ
Innym ciekawym miejscem jest półwysep Varanger w Finnmarku, bez wątpienia jedno z najważniejszych ptasich terytoriów w Europie. Można tu spotkać prawdziwie arktyczne gatunki, takie jak birginiak – kaczka pstrokata (Polysticta stelleri), turkan (Somateria spectabilis), nurzyk polarny (Uria lomvia) i świergotek rdzawogardły (Anthus cervinus).
Są też gatunki żyjące tylko w Skandynawii: sowa jarzębata (Surnia ulula), dzięcioł trójpalczasty (Picoides tridactylus), sikora północna (Poecile cincta), sójka syberyjska (Perisoreus infaustus) i wielki puszczyk mszany (Strix nebulosa).
Jesień pełna wrażeń
Jesień to gorączkowy okres. Dla obserwatorów rzadkich gatunków, wrzesień i październik mogą okazać się najbogatsze w doznania.
Doskonałym miejscem do obserwacji jest wybrzeże, a na nim przede wszystkim półwysep Lista na południu i malutka wyspa Utsira, gwarantująca najlepsze obserwacje ptaków we wrześniu i październiku.
Obserwowanie ptaków w mieście
Warto zobaczyć Østensjøvannet – płytkie, entroficzne jezioro, o nietypowym dla Norwegii środowisku, położone w odległości kilku kilometrów na południowy wschód od Oslo. Rezerwat przyrody i obserwatorium ptaków w Fornebu na obrzeżach Oslo – to również miejsca warte odwiedzenia. Chcąc penetrować górskie siedliska ptaków i iglaste lasy bez konieczności porzucania miejskiego stylu życia, na pewno trzeba wybrać się w Góry Fløyen w Bergen.