Najważniejsze informacje o Svalbardzie

Nazwa Svalbard oznacza „zimne wybrzeża" i po raz pierwszy pojawiła się w islandzkich źródłach pisanych w XII wieku.

Wyspy Svalbardu zapewniają kontakt ze wspaniałą, dziką przyrodą, starymi kopalniami i niedźwiedziami polarnymi. Archipelag znajduje się między 74 i 81° szerokości geograficznej północnej oraz 10 i 35 ° długości wschodniej. W sumie zajmuje powierzchnię 63 000 kilometrów kwadratowych.

Prawie 65 procent powierzchni Svalbardu to obszary będące pod ochroną, w tym trzy rezerwaty przyrody, sześć parków narodowych, piętnaście rezerwatów ptactwa i jeden obszar-pomnik przyrody.

Na Svalbardzie znajduje się największy norweski lodowiec Austfonna. Austfonna jest trzecią co do wielkości czapą lodową na świecie, po Antarktyce i Grenlandii, z czołem lodowca o długości 200 kilometrów.

Największymi wyspami są: Spitsbergen, Ziemia Północno-Wschodnia (norw. Nordaustlandet), Wyspa Barentsa (norw. Barentsøya), Wyspa Edge’a (Edgeøya) i Ziemia Księcia Karola (norw.Prins Karls Forland). 

Svalbard nie należy do strefy Schengen, dlatego osoby, które nie mają norweskiego paszportu a planują wycieczkę na Svalbard koniecznie muszą zabrać ze sobą paszport.

Historia

• 1596 - odkrycie Svalbardu przez Willema Barentsa
• 1600 - 1750: wielorybnictwo międzynarodowe
• 1800 - 1900: norweskie myślistwo i zastawianie pułapek przez całą zimę
• 1906 - otwarcie pierwszej kopalni przez Johna M. Longyeara
• 1920 - podpisanie Traktatu Spitsbergeńskiego
• 1925 - ustanowienie zwierzchnictwa Norwegii nad Svalbardem

Miasta/osadnictwo na Svalbardzie

Longyearbyen ma 2 075 mieszkańców. Mieści się tu siedziba władz lokalnych i główny norweski ośrodek administracyjny Svalbardu. Mała barwna społeczność rozwinęła się z typowej dla wioski w nowoczesną, zaangażowaną w różne dziedziny gospodarki i uczestniczącą w bogatym życiu kulturalnym.

Inne osiedla ludzkie to:

• Barentsburg (ludność rosyjska, kopalnia) – 500 osób
• Ny-Ålesund (norweska stacja naukowa) – 25 mieszkańców
• Svea Gruva (społeczność norweska, kopalnia) – 240 osób dojeżdżających
• Hornsund (polska stacja naukowo-badawcza) – 11 mieszkańców

Pogoda i klimat

Pomimo bliskiego sąsiedztwa Svalbardu z Biegunem Północnym, archipelag charakteryzuje stosunkowo łagodny klimat w porównaniu z innymi obszarami o tej samej szerokości geograficznej. W Longyearbyen, średnia temperatura waha się od 14 stopni Celsjusza poniżej zera zimą do 6 stopni Celsjusza powyżej zera w okresie letnim.

Najniższą temperaturę zanotowano w marcu 1986 wyniosła on 46,3 stopni Celsjusza poniżej zera a najwyższą temperaturę zanotowano w lipcu 1979 roku i wyniosła 21,3 stopni Celsjusza.

W zimie na Svalbardzie dominują długie okresy z temperaturami od 20 do 30 stopni Celsjusza poniżej zera.

W lecie często występują tutaj mgły.

Pod względem opadów, Svalbard można określić jako "arktyczną pustynię". Roczna suma opadów deszczu i śniegu wynosi zaledwie 200 - 300 milimetrów.

Pogoda na Svalbardzie może zmieniać się bardzo szybko, a lokalne różnice temperatur są znaczne (zdarzają się zmiany o ponad 20 stopni w ciągu doby).

Sprawdź prognozę pogody na Svalbardzie.

Bezpieczeństwo

• Instrukcje dotyczące bezpieczeństwa dla podróżujących na Svalbard (PDF - 1,24 MB)
• Informacje ogólne dla podróżujących na Svalbard (PDF - 954 KB)
• Niedźwiedź polarny na Svalbardzie – zasady bezpieczeństwa (PDF - 490 KB)