Rzekę Suldal zamieszkuje gatunek łososi o unikalnych cechach genetycznych. Dokładając starań, aby zapewnić jego przetrwanie, wędkarze wypuszczają złowione tu wyjątkowo duże okazy z powrotem do rzeki. Największy kiedykolwiek złowiony tu łosoś ważył 34 kilogramy. Anglik Grieg, który go złowił, walczył z nim przez 12 godzin.
Także obecnie każdego roku zdarzają się zdobycze przekraczające 20 kilogramów. Od 1957 roku całkowite połowy wynosiły pomiędzy 300 a 2000 sztuk łososi.
Walter Archer, główny inspektor szkockich łowisk łososia, był tak zauroczony rzeką Suldal, że zaczął wynajmować prawa do poszczególnych jej części, aż w końcu w roku 1884 miał już całą rzekę pod kontrolą.
Sprzęt
Suldal to wartka, potężna i zimna rzeka, w której zamieszkują wielkie łososie. Właściwe będą tu wędki muchowe o długości 430-490 cm o akcji odpowiedniej dla żyłek nr 10, 11 lub 12. Dobrze zabrać ze sobą zestaw różnych żyłek, chociaż na ogół używa się żyłek tonących lub tonących z pływającą końcówką. Wybór much i tub – to kwestia indywidualnych preferencji, jednak powinny być średniej wielkości lub duże.
Muchy: na przykład Silver Blue, Green Highlander, Mar Lodge, Sunrise Shadow, Silver Doctor.
Do wędkowania wystarczy tradycyjna ciepła odzież, ale dobrze jest wziąć dodatkowo grubszy sweter na chłodne wieczory. Przydadzą się spodniobuty z filcową wkładką, warto też zabrać kamizelkę ratunkową oraz kijek pomagający utrzymać równowagę podczas brodzenia w wodzie.
Rewiry
Po obu brzegach rzeki znajdują się różne rewiry wędkarskie, na przykład:
- Rewir Øvre Høse zaczyna się już 400 metrów od ujścia rzeki, tuż nad wodospadem Sandsfossen, i obejmuje 450 metrów łowiska. Po terenie łatwo jest chodzić, jak również brodzić – także nocą, jeśli chce się spróbować złowić pstrąga morskiego.
- Rewir Litlehaga/Berge zaczyna się 2,5 kilometra od ujścia rzeki Suldal. Są tu dwa baseny, a pomiędzy nimi wartki strumień wody. Łowisko ciągnie się na długości 850 metrów po obu brzegach rzeki.
- Rewir Førland ma swój początek 7 kilometrów od ujścia rzeki i długość 1,6 kilometra. Oferuje dobre warunki do przemieszczania się i zarzucania linki. Wodery nie są konieczne. Łowienie zaczyna się od małego basenu, po czym postępuje w górę wolno płynącego strumienia wody o szerokości 50 metrów. Na tym odcinku łososie spotkać można wszędzie. Aby ułatwić wędkarzom zarzucanie, wycięto niektóre drzewa.
- Rewir Flåtto to basen o powierzchni 400 metrów, w którym często łososie leżą zaledwie kilka metrów od brzegu. Po odcinku szerokiego bystrza następuje krótki fragment prosty, zakończony zakolem rzeki. W tym miejscu wędka muchowa jest najodpowiedniejszym wyposażeniem. Rewir kończy się na dolnym basenie poniżej Storøy. Na terenie rewiru jest chatka rybacka, w której można zrobić sobie kawę czy kanapkę lub po prostu odpocząć na jednym z piętrowych łóżek.
Miejsce to przystosowane jest do wędkowania dla czterech osób tygodniowo w towarzystwie jednego lub dwóch przewodników.
Zakwaterowanie
Mo Laksegard, położone na brzegach Suldal, rozwinęło się ze starego gospodarstwa rolniczego Mo, szczycącego się długą tradycją wędkarstwa sportowego, sięgającą ponad 120 lat. Mo Laksegard dysponuje trzema domkami rybackimi i trzema mieszkaniami, z których każde składa się z trzech pokoi, saloniku, w pełni wyposażonej kuchni i łazienki. Wszystkie posiłki podawane są w głównym budynku.
W salonie urządzono bar, w którym wędkarze spotykają się i dzielą opowieściami oraz doświadczeniami.
Na dworze znajduje się podgrzewany basen i drewniana balia z gorącą wodą. Można więc rano popływać lub wziąć relaksującą kąpiel w środku dnia.
W odległości trzech kilometrów od Mo Laksegard leży miasteczko Sand, z supermarketem, pocztą, bankiem i oczywiście sklepem wędkarskim.
Najbliższe lotniska