Religia w Norwegii

Według mitologii skandynawskiej zanim został stworzony świat, wszędzie panowała wielka pustka. W tej otchłani pojawił się Midgard, gdzie żyli ludzie. W samym środku Midgardu zaś znajdował się Åsgård, siedziba bogów.

Mitologia skandynawska nie była oparta na wspólnocie religijnej i miała więcej wspólnego z czynami niż z wiarą. Ludzie czcili bogów podczas różnych ceremonii; składali także ofiary, aby zadowolić bogów i zyskać ich przychylność. Prawdopodobnie w ofierze składano również ludzi, chociaż głównie były to zwierzęta.

Bitwa pod Stiklestad

Przekształcenie się nordyckiej społeczności skupionej wokół lokalnych wodzów w scentralizowane królestwo i świat chrześcijański nastąpiło około roku 1000. Bitwa pod Stiklestad w roku 1030 jest uważana za przełomowy punkt w historii Norwegii. Tutaj zginął Olaf Haraldsson, którego obwołano świętym Olafem, najważniejszym norweskim świętym. Pochowano go nad rzeką Nidelven w Trondheim. Tradycja mówi, że wielki ołtarz w Katedrze Nidaros stoi dokładnie w miejscu jego pochówku.

Chrześcijańska Norwegia należała do Kościoła rzymskokatolickiego aż do reformacji w roku 1537. Wprowadzony wówczas zakaz wiary katolickiej obowiązywał aż do 1843 roku.

Wolność wyznania

Obecnie w Norwegii zagwarantowana jest wolność wyznania, ale wiara ewangelicko-augsburska (luterańska) jest religią państwową. 86% społeczeństwa należy do Kościoła Norweskiego, który jest państwowym Kościołem protestanckim.

Dzisiaj widoczny jest wzrost zróżnicowania religijnego i różnorodności stylu życia, a także wzrost tolerancji i otwartości większej części społeczeństwa. Przykładem tego może być obecność islamu. Największy skandynawski meczet znajduje się w Grønland w Oslo.